Իրանագետ Տիգրան Դավուդյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Լռիր, որ գիրքդ պետպատվերով հրատարակեն։ Լռիր, որ քեզ Հ1 հրավիրեն։ Լռիր, որ համերգիդ տոմսերը գնեն և դպրոցներին տան։ Լռիր, որ նախարարությունը քո նկարչական կտավները գնի։ Լռիր, որ պիեսդ ներառեն նախարարության տարեկան ծրագրում։ Լռիր, որ զինվոր տղայիդ զորամասից ՊՆ փոխադրեն։ Լռիր, որ քո ԶԼՄ֊ին անվճար տարածք տան։ Լռիր, որ հայրիկիդ տեղավորեն Աժ կառատան հաշվապահություն։ Լռիր, որ քաղաքի դպրոցների գնումները զոքանչիդ խանութից կատարեն։ Լռիր, որ ամուսնուդ ձևակերպեն որպես քո անձնական վարորդ։ Լռիր, որ քեզ հարկային արտոնություններ տան։ Լռիր, որ հարսիդ տեղավորեն որպես քարտուղարուհի։ Լռիր, որ քրոջդ ամուսնուն ձևակերպեն որպես վարորդ։ Լռիր, որ քո շենքի հարկայնությունը բարձրացնեն։ Լռիր, որ գրքերդ առնեն հանրային գրադարանների համար։ Լռիր, որ եղբորդ վարորդականի խմածության գործը ջրեն։ Լռիր, որ քեզ էժան գնով բնակարան տան։ Լռիր, որ կնոջդ մի չալաղաջ պաշտոն տան։ Լռիր, որ քո ՀԿ֊ին մի կարգին գրանտ տան։ Լռիր, որ խնամուդ երեխուն դիվանագիտական առաքելության ուղարկեն։ Լռիր, որ քո թմրանյութի վաղեմի գործը փակեն։ Լռիր, որ ապօրինի գարաժդ օրինականացնեն։ Լռիր, որ Օպերայում, Կասկադում կամ Սարյանում սրճարանի թույլտվություն ստանաս։ Լռիր, որ գյուղի ազգականներիդ գույքահարկը ջրեն։ Լռիր, որ բարեկամներդ ընտրական հանձնաժողովի նախագահ կամ անդամ դառնան։ Լռիր, որ փեսուդ լավ աշխատանքի տեղավորեն։ Լռիր, որ ներմուծման բարձր քվոթա ստանաս։ Լռիր, որ քենուդ տղուն ԱԳՆ տեղավորեն։ Լռիր, որ քրոջդ աղջկան Աժ-ում հաշվապահ ձևակերպեն։ Լռիր, որ «կրթվելուց» հետո պաշտոն ստանաս։ Լռիր, որ գյուղի ծանոթ֊բարեկամիդ ջրպետ նշանակեն։ Լռիր, որ պետական գնումները քեզ տան։ Լռիր, որ տենդեր շահես»։
