«Մեր գերագույն մարտահրավերը ներքին ու արտաքին լեգիտիմությունը վերականգնելն է»․ Ստեփան Դանիելյան

Քաղաքագետ Ստեփան Դանիելյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ ««Լեգիտիմություն» հասկացությունը քաղաքական բառապաշար է մտել ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո՝ «արտաքին լեգիտիմության» տեսքով։
Իմաստն այն էր, որ ֆրանսիական հեղափոխությունը Եվրոպայի ժողովուրդների համար օրինակ էր և սպառնում էր միապետական կարգերին, ինչի պատճառով այդ երկրների իշխանությունները Ֆրանսիային թշնամաբար էին տրամադրված։ Այդ ժամանակ սկսեցին ասել, որ Ֆրանսիան չունի «արտաքին լեգիտիմություն»։
Հիմնականում այդ պատճառով Նապոլեոնն իրեն հռչակեց կայսր, ամուսնացավ Ավստրիայի արքայադստեր հետ, արտաքին լեգիտիմություն ստանալու համար։
2018 թվականի դավադրության հետևանքով, Հայաստանի իշխանությունը նախկին խորհրդային տարածքի երկրների, նաև՝ իր մերձավոր հարևան երկրների շրջանում, զրկվեց արտաքին լեգիտիմությունից։ Հիշենք այդ ընթացքում Թուրուրքիայում, Բելառուսում, Ռուսաստանում նման փորձերն, անգամ Վրաստանում, իսկ Իրանի ու տոտալիտար Ադրբեջանի մասին խոսելն ավելորդ է։
Դա իր դերը կատարեց 2020 թվականի պատերազմի ժամանակ մեր հանդեպ եղած վերաբերմունքի առումով։
Այսօրվա Հայաստանի գործող վարչախումբը, կորցնելով ներքին լեգիտիմությունը, փորձում է ստանալ մասնակի «արտաքին լեգիտիմություն», ինչի համար, բնականաբար, դա պետք է անի մեր ազգային շահերի հաշվին։
Ինչու «մասնակի», որովհետև Ադրբեջանի ու Թուրքիայի համար այս իշխանության տեսակը խորթ է, սակայն Հայաստանի կենսունակության հաշվին պետք է իրենց խնդիրները լուծեն ու օգնեն վարչախմբի վերարտադրմանը, իսկ տարածաշրջանի մյուս երկրների համար Հայաստանը շարունակում է պահպանել իր ցածր «արտաքին լեգիտիմությունը»։ Տարածաշրջանից դուրս գտնվող երկրների վերաբերմունքը Հայաստանի հանդեպ զուտ սպառողական է։
Մոտ ժամանակների մեր գերագույն մարտահրավերը ներքին ու արտաքին լեգիտիմությունը վերականգնելն է»։