ԱԺ նախկին պատգամավոր Արման Աբովյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․ «ՔՊ-ի համար վատ լուր ունեմ՝ ՀՀ բնակչության մեծ մասը որոշել է հայ մնալ։ Այսպիսով, արձանագրենք, որ այն հարցին, թե ինչու Հայաստանի Հանրապետության կառավարությունը չի արձագանքել Իսրայելի կողմից Հայոց ցեղասպանության ճանաչմանը, Նիկոլ Փաշինյանը պատասխանել է, որ Հայոց ցեղասպանության հարցը չքաղաքականացնելը համապատասխանում է Հայաստանի Հանրապետության շահերին։ Իրականում ի սկզբանե հասկանալի էր, որ փաշինյանական իշխանությունից, որը գործում է թրքամետ կոլաբորացիոն վարչակազմի տրամաբանությամբ, այլ բան ոչ ոք էլ չէր սպասում։ Բայց հիմա խոսքն այլ գործընթացի մասին է։ Եկեք մի փոքր վերլուծենք Փաշինյանի և նրա համախոհների հակահայկական քաղաքականության պատճառահետևանքային կողմերը։ Պատասխանը բաղկացած է երկու մասից՝ գործնական և հոգեբանական։ Առաջինը՝ հարցի գործնական կողմը։ Ինչպես ցույց տվեցին վերջին ութ տարիների իշխանության գործողությունները և հայտարարությունները, Նիկոլ Փաշինյանը փորձում է Հայաստանի Հանրապետությունը ներառել, իբր, արևմտյան վեկտորի մեջ։ Սակայն նույն Փաշինյանը շատ լավ հասկանում է, որ տարածաշրջանում Արևմուտքի հիմնական «նայողը» Թուրքիան է, իսկ Ադրբեջանն իր հերթին արդեն իսկ ինտեգրված է արևմտյան համակարգին՝ որպես էներգետիկ արևմտամետ «խաղացող»։ Այսինքն՝ Հայաստանի ներկայիս իշխանական վերնախավը հասկանում է, որ տարածաշրջանում «արևմուտք» ասվածը թուրք-ադրբեջանական տանդեմն է։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է նշել, որ փաշինականներին բացարձակապես չի հետաքրքրում այն փաստը, որ նույն Արևմուտքի (այսինքն) Թուրքիայի և Ադրբեջանի համար Հայաստանը ընդամենը ժամանակավոր էթնոքաղաքական միավոր է՝ բնակեցված էթնիկ հայերով։ Պատահական չէ, որ առաջ է մղվում «Արևմտյան Ադրբեջան» հակահայկական թեզը, որին Հայաստանի իշխանությունները պատասխանում են... հայաստանյան ընդդիմության հասցեին մեղադրանքներով և վիրավորանքներով, որովհետև ընդդիմությունը «համարձակվում է» բարձրաձայնել Ալիևից բխող սպառնալիքների մասին։ Սակայն առանցքային գործոնն այն է, որ Փաշինյանի իշխանության պահպանման երաշխավորները Թուրքիան և Ադրբեջանն են։ Հետևաբար, ցանկացած իրավիճակ, որը վնասում է թուրք-ադրբեջանական տանդեմի քաղաքականությանը, Փաշինյանի կողմից ընկալվում է որպես սեփական իշխանության գոյությանը սպառնացող գործընթաց։ Մի խոսքով, թուրք-ադրբեջանական տանդեմի ակտիվ պաշտպանությունը Փաշինյանի համար իր իսկ իշխանությունը պահպանելու գլխավոր խնդիրներից մեկն է։ Երկրորդ կողմը՝ հոգեբանականն է։ Տեսեք, թե ինչ պատկեր է ստացվում։ Հայ ժողովրդի բոլոր հոգևոր, ազգային, պատմական և պետական շահերը հակասում են փաշինյանական իշխանության աշխարհայացքին և քաղաքականությանը։ Սա փաստ է»:
