Ինչո՞ւ է Փաշինյանը ճնշում գործադրում Առաքելական եկեղեցու և ընդդիմության վրա․ ՌԴ ԳԱ-ն զեկույց է հրապարակել

Նիկոլ Փաշինյանը իր բոլոր ջանքերն ուղղել է քաղաքական դաշտը մաքրելուն՝ 2026 թվականի ընտրություններում իր հաղթանակն ապահովելու համար։ ՌԻԱ Նովոստիի հաղորդմամբ՝ այս մասին ասվում է Ռուսաստանի Գիտությունների ակադեմիայի Համաշխարհային տնտեսության և միջազգային հարաբերությունների ինստիտուտի զեկույցում։

Փաստաթղթում նշվում է, որ Հայաստանում ներքաղաքական պայքարը շարունակվում է և ավելի ու ավելի կատաղի է դառնում հունիսի 7-ին նախատեսված հաջորդ խորհրդարանական ընտրությունների մոտենալուն զուգընթաց։

«Ակնհայտ է, որ դիմակայությունը կսրվի միայն 2026 թվականի առաջին կեսի ընտրարշավի ընթացքում: Խորհրդարանական և արտախորհրդարանական ընդդիմության, սփյուռքի անցանկալի ներկայացուցիչների և Հայ Առաքելական Եկեղեցու ղեկավարության վրա ճնշումը 2025 թվականին աննախադեպ էր: Փաշինյանը նույնիսկ թույլ տվեց իրեն անձամբ վիրավորել և սպառնալ կաթողիկոսին և մի շարք բարձրաստիճան հայ եկեղեցական պաշտոնյաների: Հայտնի գործարար Սամվել Կարապետյանի և նրա անձնական ու գործարար շրջանակի մի մասի նկատմամբ ճնշումները մեծապես կապված էին ՀԱԵ-ի վրա ճնշումների հետ», - նշվում է զեկույցում:

Ըստ զեկույցի՝ Հայաստանի նախկին նախագահներ Ռոբերտ Քոչարյանի և Սերժ Սարգսյանի նկատմամբ հետապնդումները շարունակում են, իսկ նրանց անմիջական ընտանիքի անդամների և մի շարք կողմնակիցների դեմ դատական ​​գործընթացներ են ընթանում:

«Այսպիսով, Փաշինյանի թիմը կենտրոնացնում է իր բոլոր ջանքերն ու ռեսուրսները հանրապետությունում քաղաքական դաշտը լիովին մաքրելու վրա՝ 2026 թվականի ընտրություններում հաղթանակը երաշխավորելու համար: Փաշինյանին անհրաժեշտ է համոզիչ, անվիճելի հաղթանակ՝ խորհրդարանում իր սահմանադրական մեծամասնությունը պահպանելու համար, ինչը նրան թույլ կտա առաջ շարժվել սահմանադրական բարեփոխումներով և շարունակել իր արտաքին քաղաքականության կուրսը, որն ուղղված է Միացյալ Նահանգների հետ մերձեցմանը և արագացված եվրոպական ինտեգրացիային»:

Միևնույն ժամանակ, փորձագետները նշում են, որ Փաշինյանի իշխող «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը, որը գլխավորում է վարչապետը, 2026 թվականին հաջողության հասնելու բոլոր հնարավորություններն ունի՝ լուրջ մրցակցության բացակայության պայմաններում։

«Քաղաքական ուժերի ներկայիս հավասարակշռության հիմնական պատճառներից մեկը, կարծես, նախկին առաջնորդների բացասական վարկանիշներն են, ինչը նրանց խանգարում է ապահովել հանրապետության բնակչության զգալի մասի աջակցությունը։ Իշխող կուսակցությունը, այդ թվում՝ իր վարչական ռեսուրսների և երկրի տեղեկատվական դաշտի վրա փաստացի մենաշնորհի միջոցով, կարծես թե ընտրարշավի ակնհայտ ֆավորիտն է։

Կառավարության և ընդդիմության միջև ավանդական դիմակայությունից բացի, հարկ է նշել նաև երրորդ ուժի բացակայությունը, որը վաղուց պահանջված է Հայաստանում, և նոր, ականավոր և միավորող քաղաքական գործիչների բացակայությունը», - ընդգծվում է զեկույցում։