«Շտեմարաններն իսկական աղետ են մեր լեզվի, գրականության համար». Արսեն Վարդանյան

Ուսուցիչ Արսեն Վարդանյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Բազմիցս նշել եմ, որ հայոց լեզվի և գրականության 12-րդ դասարանի միասնական և ավարտական քննության շտեմարաններն իսկական աղետ են մեր լեզվի, գրականության համար: Տգետ ու անբովանդակ հարցերի այսպիսի կույտ, երեխաներին առանց մտածելու անգիր անելու ու բթացման դրդող ավելի լավ տարբերակ դժվար թե հորինվեր:
Գրականության գրեթե բոլոր հարցերն ուղղված են անգիր անելուն, մեխանիկական հիշողության զարգացմանը. ընդամենը մի քանի պարապմունքի շնորհիվ հնարավոր է բոլոր հարցերի պատասխաններն անգիր անել և գերազանց գնահատական ստանալ, իսկ ո՞ւր մնացին պատկերի, ապրումի, հույզի ընկալումը, քննադատական մտածողության, վերլուծելու, դատողություններ անելու կարողությունների զարգացումը, գրական ճաշակի ձևավորումը և, ի վերջո, գրականության դասից հաճույք ստանալու անչափ կարևոր պայմանը:
Անուններ, տարեթվեր, ժողովածուների վերնագրեր, կորած-մոլորված հերոսների անուններ, բանաստեղծությունից մի բառ, տափակ պնդումներ անգիր անելով՝ երեխան դառնում է գրականության «գիտակ»:
Հարցերի բովանդակությանը նայելով՝ շտեմարանչի «գիտնականներին» ուղղված հարց է առաջանում.
-Տիկնա՛յք և պարոնա՛յք, ուրիշ լա՞վ եք, ի՞նչ եք ծխում:

Ներկայացնում եմ հարցերի մի փունջ այդ
«գլուխգործոցներից»՝
1. Բանաստեղծությունները դասավորել ըստ տողերի քանակի:
Վահան Տերյան «Տխրություն», Ավետիք Իսահակյան «Ռավեննայում», Եղիշե Չարենց «Տաղ անձնական», Մ. Մեծարենց «Աքասիաներուն շուքին տակ»:
2. «Վարդանանք» պատմավեպի ո՞ր հերոսի խոսքերն են:
«Ոչ, ոչ մի գեղեցիկ կին հայրենիք չարժե, ոչ մի հարստություն, փառահեղ կյանք, ոչ մի պատվ ու փառք»
3. Ո՞ր շարքի հերոսներն են ժողովրդի մարդիկ Րաֆֆու «Սամվել» պատմավեպում
ա/ Արտավազդ, Հուսիկ, Դրաստամատ
բ/ Նվարդ, Արտավազդ, Համազասպ
գ/ Զավեն, Վահանդուխտ, Մանվել
դ/ Մալխաս, Արբակ, Մանի
4. Շիրվանզադեի «Պատվի համար» դրամայում Մարգարիտից փաստաթղթերը գողանալու գիշերը Էլիզբարյանը ինչի՞ ձայնից է վախենում:
ա/ շան հաչոցի
բ/ ոստիկանական սուլիչի
գ/ Սուրենի բարձր ձայնից
դ/ կառապանի՝ ականջ ծակող գոռգոռոցից

Հ.Գ. Գրականության քննությունը պետք է հանվի պարտադիր քննությունների ցանկից՝ պարտադիր մնալով միայն բանասիրական ֆակուլտետների համար:
Շտեմարանների բովանդակությունը պետք է լրջորեն վերանայվի:
Պետք է վերացնել շտեմարանային խայտառակ բիզնեսը»: