«Եկեղեցու դեմ ցանկացած քաղաքական ներխուժում պետք է դիտարկել որպես ազգային անվտանգության սպառնալիք»․ Մհեր Մելքոնյան

ԱԺ «Հայաստան» խմբակցության պատգամավոր Մհեր Մելքոնյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Գործող հակազգային իշխանության ղեկավարի կողմից շարունակվում են համակարգված և նպատակային քայլերը՝ ուղղված Հայաստանյաց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու ինքնուրույնության սահմանափակմանը և փաստացի զավթմանը։ Այդ գործընթացին ներգրավված են նաև մի քանի անձինք, որոնք, մոռանալով և դավաճանելով իրենց ուխտը և պատասխանատվությունը, դարձել են իշխանության քաղաքական օրակարգի գործիք։
Սա այլևս առանձին միջադեպերի կամ հայտարարությունների շարք չէ։ Սա պետական կառավարման լուրջ ճգնաժամի դրսևորում է, երբ գործադիր իշխանությունը փորձում է միջամտել այն ինստիտուտի գործառույթներին, որը սահմանադրականորեն առանձնացված է պետությունից և պատմականորեն հանդիսացել է ազգային ինքնության կարևոր հիմնասյուներից մեկը։
Երբ իշխանությունը ձախողվում է արտաքին քաղաքականությունում, անվտանգային համակարգում և սոցիալ-տնտեսական կառավարման մեջ, այն փորձում է վերահսկողության տակ առնել վերջին անկախ հարթակները՝ հանրային խոսքը, ազգային հիշողությունը և հոգևոր ինստիտուտները։ Հայաստանյաց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու, ինչպես նաև Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսի դեմ իրականացվող այս քաղաքական ճնշումները հենց այդ տրամաբանության շարունակությունն են:
Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին որևէ իշխանության կցորդ չէ։ Նա դարերով կատարել է այն գործառույթը, որը հաճախ չի կարողացել ապահովել պետությունը՝ պահպանել ազգի միասնականությունը, ինքնությունը և շարունակականությունը։ Այդ պատճառով Եկեղեցու դեմ ցանկացած քաղաքական ներխուժում պետք է դիտարկել ոչ թե իբրև գաղափարական բանավեճ, այլ որպես ազգային անվտանգության սպառնալիք:
Հայաստանյայց Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին հազարամյակների ընթացքում դիմակայել է կայսրությունների ճնշմանը, բռնապետություններին, արտաքին թշնամուն և ներքին դավաճանությանը։ Իշխանություններ են եկել ու գնացել, վարչակարգեր են փլուզվել, բայց Եկեղեցին մնացել է՝ որպես ազգի շարունակականության և ինքնության երաշխավոր։ Վստահ եմ՝ այսօրվա քաղաքական ճնշումն ու հակազգային փորձերն էլ կկիսեն նույն ճակատագիրը։ Ոչ մի ժամանակավոր իշխանություն չի կարող զավթել այն, ինչ ձևավորվել է ժողովրդի հավատով, պատմական իրավունքով և ազգային կամքով։
Իսկ դավաճանությունը՝ լինի քաղաքական, թե հոգևոր, երբեք չի ներվում ժողովրդի և պատմության կողմից»։