«Ովքեր հավակնում են մեր երկիրն ու ժողովրդին առաջնորդելու պատասխանատվություն ստանձնել, պարտավոր են գործ անել». Հրանտ Մելիք-Շահնազարյան

Քաղաքագետ Հրանտ Մելիք-Շահնազարյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «ՀԱԵ Մասյացոտնի թեմում անցած օրը հերթական միջադեպն է եղել՝ Ոսկետափի համայնքապետը՝ գյուղում եկեղեցի կառուցած բարերարի հետ եկել են եկեղեցի և պահանջել, որպեսզի տեղի հոգևոր հովիվը՝ Տեր Արտաշեսը, մեկ ժամվա ընթացքում լքի եկեղեցին։ Միջադեպից մոտ 40 րոպե անց տեղի հավատացյալներն արդեն եկեղեցում էին։ Եկեղեցի էր եկել նաև «Հրապարակ» թերթի նկարահանող խումբը, հետո նաև այլ ԶԼՄ ներկայացուցիչներ, ինչը ստիպել է Նիկոլի ու նրա տիրադավների կողմնակիցներին առժամանակ ձեռքերը հեռու պահել Ոսկետափի Սուրբ Սահակ-Մեսրոպ եկեղեցուց։
Կարծում եմ՝ շատերն են հստակ տեսնում, թե եկեղեցին պառակտիչներից պաշտպանելու գործում ինչ մեծ դեր ունեն մեր լրագրողները։ Մարդիկ տուն-տեղ թողած, շաբաթ-կիրակիներն աշխատանքային դարձրած՝ շտապ օգնության պես եկեղեցուց եկեղեցի, մեկ թեմից՝ մյուսն են գնում։ Հաճախ դա անում են իրենց վերջին կոպեկով։ Թուք ու մուր ուտելով, հալածվելով՝ արձանագրում են Նիկոլի ու նրա տիրադավների ապօրինությունները, բացահայտում նրանց ապազգային, հակաեկեղեցական և ուրացող էությունը։ Ոչ մի ջանք ու ուժ չեն խնայում, ինքնազոհաբար աշխատում են, և շատ արդար ու ճիշտ կլինի, որպեսզի այդ աշխատանքը ոչ միայ գնահատվի, այլև այն առավելագույնս արդյունավետ դարձնելու գոնե նվազագույն պայմաններ ստեղծվեն։
Իրենց մասնագիտական պարտքը կատարող ու գերակատարող լրագրողներին միայնակ թողնելու ոչ մի իրավունք չունենք։ Պետք է ամեն ինչ անել, որպեսզի այդ մարդկանց գոնե նվազագույն կարիքները հոգացվեն։ Ուստի խնդրում և հորդորում եմ սրտացավ մարդկանց, ինչպես նաև որոշակի կարողություններ ունեցող ընդդիմադիր ուժերին, փորձել ինչ-որ լուծումներ առաջարկել։ Օրինակ, կարելի է աջակցել, որպեսզի լրագրողներն արագ արձագանքման խմբեր ձևավորեն և կարողանան մաքսիմալ արագ հասնել այնտեղ, որտեղ իշխանությունները կփորձեն հերթական սադրանքը կազմակերպել։ Սա պետք է համակարգված աշխատանք լինի։ Որովհետև մի կողմից բոլորս միասին պնդում ենք, որ եկեղեցու դեմ իշխանությունների հարձակումը համազգային խնդիր է, մյուս կողմից՝ այդ խնդրի լուծումը թողնում մի քանի լրագրողի ուսերին։
Հատկապես քաղաքական ուժերին խնդրում եմ այս հարցին ուշադիր լինել։ Նորից եմ կրկնում՝ եկեղեցու դեմ ուղղված արշավի ամբողջ կեղտը հանրությանը ներկայացնող մեր լրագրողներին աջակցել է պետք։ Մարդիկ «առաջնագծում», հոգեբանական-բարոյական մեծ ճնշման տակ գործ են անում։ Չի կարելի ամբողջ օրը համակարգչի դիմաց նստած հետևել նրանց աշխատանքին, հետո երեկոյան տարբեր եթերներում փիարվել։ Անհրաժեշտ է, որպեսզի մեզանից յուրաքանչյուրը և հատկապես նրանք, ովքեր հավակնում են մեր երկիրն ու ժողովրդին առաջնորդելու պատասխանատվություն ստանձնել, պարտավոր են գործ անել կամ՝ նվազագույնը, աջակցել գործ անողներին»: