«Մեր «քաղաքական համակարգը» կարելի է մի բառով նկարագրել՝ ԱՂԵՏ»․ Սուրեն Սահակյան

Հասարակական-քաղաքական գործիչ Սուրեն Սահակյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Կարծում եմ՝ խորհրդարանի անցողիկ շեմի իջեցումն ընդամենը մի խնդիր կլուծի՝ ցույց կտա մեզ պատուհասած «կուսակցական համակարգի» ողջ թշվառությունը։ Ընդհանրապես, մեր «քաղաքական համակարգը» կարելի ա մի բառով համապարփակ նկարագրել՝ ԱՂԵՏ։ Թվում է, թե հանրության շրջանում կուսակցություն երևույթի վերաբերյալ ավելի արգահատելի վերաբերմունք անհնար է պատկերացնել։ Հավատացեք, եթե խորհրդարանում հայտնվեն բոլոր էն ուժերը, որոնք այս կամ այն կերպ կհաջողեն 1 տոկոս քվե ստանալ, ներկայիս վերաբերմունքը սիրո նման մի բան կթվա։ Ներսում կկորի քաղաքականության/ընտրությունների հետ առընչություն ունենալու որևէ ցանկություն նույնիսկ նրանց մոտ, որոնք ամեն ընտրափուլի հետ համառորեն նոր հույսեր են կապում էդ ծիսակարգի հետ, իսկ դրսից դեպի մեզ հայացքը մենակ իսպանական ամոթ կառաջացնի։ Էդ ոլորտում համակարգային փոփոխություն ասելիս ես հասկանում եմ նոր համակարգի կառուցում։ Զրոյից, իր խաղի տրամաբանական, իրավիճակին համահունչ մտածված, մեզ համար սպեցիֆիկ, արդյունավետ կանոններով։
Քաղաքական համակարգի խնդիրն անհնար է լուծել անցողիկ շեմն իջեցնելով, որովհետև ամենամեծ խնդիրը հենց ինքը՝ համակարգն ա։ Էն, որ դրա էությունը կանխորոշող օբյեկտները իրար հետ կսկսեն սրճարանների փոխարեն ԱԺ ամբիոնին մոտ խոսել (կարդա՝ ամեն ձայնը թանկով ծախել), դրանից համակարգի որակը չի բարձրանա։ Դրա խնդիրն էնքան մեծ ա, որ ավելի տրամաբանական կլիներ մտածել անցողիկ շեմը բարձրացնելու մասին։ Դա, օրինակ, կխթաներ, որպեսզի կուսակցությունները ավելի պատասխանատու մոտենային ստեղծվելու ու ընտրություններին մասնակցելու գործին։ Ընտրություններին մասնակցող կուսակցություններին, անկախ նրանից՝ անցել են շեմը, թե չէ, 1000 դրամ/քվե չափով ֆինանսավորումը կարող էր կրթական և մասնագետների ներգրավման հարցեր լուծել, զարգացնել կուսակցական արդյունավետ խմբերը։ Նախընտրական հիմնադրամի ծավալի նվազեցումը կարող էր որոշ չափով մեղմել քարոզարշավի վրա 20 մլն և 500 մլն ծախսողների մեջ ահռելի տարբերությունը և շեշտը դնել գաղափարների հնչողության վրա։ Կան այլ արդյունավետ մեթոդներ ևս, որ որակական շարժ կապահովեին։
Հիմա անցողիկ շեմը 4 տոկոս է։ Ընտրություններին միջինում մասնակցում են 1-1,2 մլն մարդ։ Այսինքն՝ խորհրդարան անցնելու համար անհրաժեշտ ա 2,2 մլն ընտրողից ընդամենը 40-48.000 ընտրողի քվե։ Եթե գոնե էդքան մարդու՝ 25 հոգուց մեկին չես կարողանում համոզել քո ծրագրերի ու կոմպետենցիաների հարցում, ուրեմն արդարացիորեն խնդիր ունես՝ մտածելու, սովորելու և աշխատելու լիքը բան։ Քաղաքական համակարգի մյուս բաղադրիչը՝ ընտրողն ու նրա ընտրական վարքագիծն առանձին քննարկման թեմա են։ Բայց էդ հարցում խնդիրները, կարծես, ամբողջ աշխարհում են, թե չէ ԱՄՆ-ում Թրամփի պես կենդանին չէր ընտրվի, օրինակ»։