«Սա արդեն հանրային առողջության և շրջակա միջավայրի անվտանգության հարց է». Մհեր Կարագոզյան

«Հանրային վերահսկողություն» ՀԿ նախագահ Մհեր Կարագոզյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «ՍԻԼԻԿՅԱՆ ԹԱՂԱՄԱՍԻ ԱՂԲԱՎԱՅՐԻ ԽՈՇՈՐ ՀՐԴԵՀԸ․ ՔԱՂԱՔԱՑԻՆ ՊԱՐՏԱՎՈՐ ՉԷ ՇՆՉԵԼ ԹՈՒՆԱՎՈՐ ԾՈՒԽ
Երևանում կրկին աղբավայր է այրվում։
Սիլիկյան թաղամասի՝ 3-րդ գյուղի աղբավայրում բռնկված խոշոր հրդեհը պարզապես «շոգ եղանակի» կամ պատահականության հարց չէ։ Աղբավայրերի հրդեհները կանխատեսելի ռիսկեր են, որոնց կառավարումը պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմինների պարտականությունների շրջանակում է։
Երբ աղբավայրից բարձրանում է թանձր ծուխ, այն չի մնում միայն աղբավայրի տարածքում։ Քամու միջոցով այն կարող է տարածվել բնակելի հատվածներ՝ մարդկանց ստիպելով շնչել աղտոտված օդ։
ԽՆԴԻՐԸ ՄԻԱՅՆ ՀՐԴԵՀԸ ՉԷ
Աղբավայրերի այրման ընթացքում կարող են արտանետվել առողջության համար վտանգավոր նյութեր՝ կախված այրվող թափոնների բաղադրությունից։ Դրանց թվում կարող են լինել մանր մասնիկներ՝ PM2.5 և PM10, ինչպես նաև այլ թունավոր միացություններ։
Սա արդեն հանրային առողջության և շրջակա միջավայրի անվտանգության հարց է։
Ո՞Վ Է ԿԱՆԽԵԼՈՒ ԱՅՍ ՀՐԴԵՀՆԵՐԸ ՀԱՋՈՐԴ ԱՆԳԱՄ
Շոգ եղանակը կանխատեսելի երևույթ է։ Հետևաբար կանխատեսելի պետք է լինեն նաև աղբավայրերի հրդեհային ռիսկերը։
Պետք է իրականացվեն՝
▪️ աղբավայրի պատշաճ հողածածկման աշխատանքներ,
▪️ մշտական վերահսկողություն և ռիսկերի գնահատում,
▪️ անհրաժեշտության դեպքում ջրման և այլ կանխարգելիչ միջոցառումներ,
▪️ հակահրդեհային անվտանգության պատշաճ համակարգ,
▪️ օդի որակի մշտադիտարկում և հանրության օպերատիվ իրազեկում։
Եթե այս միջոցները չեն իրականացվել, ապա հարց է առաջանում՝ ո՞վ է պատասխանատու այդ անգործության համար։
ՔԱՂԱՔԱՑՈՒ ԻՐԱՎՈՒՆՔԸ ՉԻ ԿԱՐՈՂ ԿԱԽՎԱԾ ԼԻՆԵԼ ՔԱՂԱՔԱՅԻՆ ԿԱՌԱՎԱՐՄԱՆ ՈՐԱԿԻՑ
Քաղաքացու կյանքի, առողջության և անվտանգ շրջակա միջավայրի իրավունքը պետք է պաշտպանված լինի ոչ միայն այն ժամանակ, երբ արդեն հրդեհ է բռնկվել, այլև դրանից առաջ։
Հրդեհը մարելը անհրաժեշտ է։ Բայց դրանով հարցը չի ավարտվում։
Պետք է պարզել՝
ինչո՞ւ բռնկվեց հրդեհը,
արդյո՞ք պահպանվել են անվտանգության պահանջները,
արդյո՞ք իրականացվել են կանխարգելիչ միջոցառումներ,
ի՞նչ ազդեցություն է ունեցել հրդեհը օդի որակի վրա, և, ամենակարևորը՝ Ո՞Վ Է ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒ։
Հրշեջ-փրկարարները այսօր պայքարում են հրդեհի հետևանքների դեմ՝ վտանգելով իրենց կյանքը։
Բայց քաղաքացին իրավունք ունի պահանջելու, որ պատասխանատու կառույցները զբաղվեն նաև պատճառներով, ոչ թե ամեն անգամ սպասեն հերթական հրդեհին։
ՊԱՀԱՆՋՈՒՄ ԵՆՔ ՀՐԴԵՀԻ ՊԱՏՃԱՌՆԵՐԻ, ԱՂԲԱՎԱՅՐԻ ՀԱԿԱՀՐԴԵՀԱՅԻՆ ԱՆՎՏԱՆԳՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒՆԵՐԻ ԳՈՐԾՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐԻ ԿԱՄ ԱՆԳՈՐԾՈՒԹՅԱՆ ՊԱՏՇԱՃ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄ։
ՔԱՂԱՔԱՑԻՆ ՊԱՐՏԱՎՈՐ ՉԷ ՇՆՉԵԼ ԹՈՒՆԱՎՈՐ ԾՈՒԽ՝ ՈՒ ՀԵՏՈ ՍՊԱՍԵԼ, ԹԵ ՈՎ ԿՊԱՏԱՍԽԱՆԻ»։