«Միակ ուղին պառլամենտի երեք խմբակցությունների վստահության քվեն ստացած անկուսակցական պրոֆեսիոնալ կառավարության կազմումն է». Գարիկ Քեռյան

Քաղաքագետ Գարիկ Քեռյանի ֆեյսբուքյան գրառումը. «Հետընտրական մտորումներ: Եվ այսպես, ավարտվեցին 2026թ. խորհրդարանական ընտրությունները: Արդյունքը՝ ընդդիմադիր երեք խոշոր քաղաքական ուժերի իշխանափոխության համար պայքարն հաջողություն չունեցավ: Քաղաքացիական պայմանագիրը պահպանեց հարաբերական մեծամասնությունը խորհրդարանում և կրկին կարող է վարչապետ ընտրել իր առաջնորդին: Սակայն ստեղծված իրավիճակը, կապված սահմանադրական մեծամասնության բացակայության հետ, կարող է դանդաղ սողացող քաղաքական ճգնաժամի և անկայունության պատճառ դառնալ: Եթե չի փոխվում սահմանադրութհունը՝ Ադրբեջանը չի ստորագրում խաղաղության պայմանագիրը: ՉԿա խաղաղության պայմանագիր՝ փակ է մնում հայ-թուրքական սահմանը և շարունակվում է կոնֆլիկտոգեն/կիսապատերազմական իրադրության վերականգնման վտանգը: Հետևանքը նաև սահմանագծման և սահմանազատման գործընթացի տեղապտույտը և անկլավների ցավագին խնդրի պահպանումը: Վեց յոթ պատգամավորի առավելությամբ քաղաքական մեծամասնության կառավարությունը գտնվելու է չընդհատվող/պերմանենտ կոշտ բախման մեջ խորհրդարանի ընդդիմադիր խմբակցությունների հետ, որոնք անհաշտ/արմատական/ծայրահեղ հակաիշխանական բնույթ ունեն: Նրանք, եթե վերցնեն մանդատները, երբեք էլ կառուցողական համագործակցային ձևաչափի մեջ չեն լինելու: Իշխանափոխությունից բացի, այլ ծրագրային նպատակներ չեն լինելու: Ներքին քաղաքական հակամարտությունը խանգարելու է արտաքին տնտեսա-քաղաքական խնդիրների լուծմանը: Իրանական և ուկրաինական ճգնաժամերի հետ կապված նոր զարգացումներ և նոր արտաքին ճնշումներ եմ կանխատեսում, որոնց դիմագրավելու համար հայաստանյան հասարակության բևեռացված պառակտումը երկու հավասար հատվածների, նույպես նպաստավոր չէ: Լավ, բայց ո՞րն է ելքը: Չէ՞ որ գեղեցիկ նկարագրությունների, փրկչական և կեղծ հայրենասիրական պաթոսախառն ճառերի ու դարակազմիկ մտքերի պակաս չունենք: Բայց կոնկրետ իրատեսական և ազգանպաստ առաջարկներ գրեթե չկան: Հենվելով պատմության և քաղաքագիտության ակադեմիական ոլորտում ունեցած շուրջ քառասուն տարվա փորձառության վրա իշխանության և ընդդիմության լիդերներին մի առաջարկ: Վերը նկարագրված մարտահրավերների հաղթահարման և ներքաղաքական կայունության միակ ուղին պառլամենտի երեք խմբակցությունների վստահության քվեն ստացած անկուսակցական պրոֆեսիոնալ կառավարության կազմումն է: Վերկուսակցական բնույթով, կլանային և օլիգարխիկ ազդեցություններից ազատ պրոֆեսիոնալների կառավարությունն է, որ կկարողանա հաղթահարել ներքին և արտաքին մարտահրավերները»: