«Փաշինյանը կանգ չի առնելու, որովհետև ինքն իրեն այլընտրանք չի թողել». Ռաֆայել Թեյմուրազյան

Պրոֆեսոր Ռաֆայել Թեյմուրազյանի ֆեյսբուքյան գրառումը․ «Երեկ Սյունիքում Նիկոլ Փաշինյանը սրտնեղել է, թե «էսօր ինչ խոսում են, ասում են՝ բա Ղարաբաղը, բա Արցախը։ Բա Ղարաբաղը, բա Արցախը»։ Փաշինյանը պնդել է, թե Արցախը մերը չի եղել, ու առհասարակ ղարաբաղյան շարժումն էլ «ավանտյուրա» էր։ Շատերը վրդովվել են այս խոսքերից, բայց իրականում որևէ արտառոց բան չկա այստեղ. բոլոր հանցագործներին միավորում է հետևանքի ծանրությունը մեղմելու ճիգը և սեփական քայլերն արդարացնելու ձգտումը։
Նույնիսկ մարդկության դեմ հանցագործությունները միշտ «ծանրակշիռ» բացատրություններ են ունեցել։ Օրինակ, ըստ նացիստական պրոպագանդայի, Առաջին աշխարհամարտում Գերմանիան ոչ թե պարտվել էր ռազմաճակատում, այլ՝ հրեաների դավաճանության զոհ դարձել։ Այսկերպ հոլոքոստը մատուցվում էր՝ որպես անհրաժեշտ ինքնապաշտպանական գործողություն։ Հանուն սեփական իշխանության ամրապնդման միլիոնավոր մարդկանց աքսորն ու սպանությունը Ստալինի համար «հինգերորդ շարասյան» դեմ պայքար էր։
Հազարամյակների ընթացքում քանի-քանի արշավանքներ ու կայսրություններ են եկել ու անցել, բայց Արցախը միշտ եղել է հայկական։ Ու մարդը, որի որոշումները հանգեցրին դրա կործանմանը, նեղվում է, որ իրեն հիշեցնում են այդ մասին։
Արցախի կործանման համար շարունակ ի հայտ եկող նորանոր «արդարացումներն» ու պարբերական նյարդային բռնկումները ցույց են տալիս, որ Փաշինյանը գիտակցում է իր արածի ողջ ծանրությունը, և դա նրան հանգիստ չի տալիս։
Հայաստանի Հանրապետության, հայ ժողովրդի ու Նիկոլ Փաշինյանի անձնական շահերը հակոտնյա են. քանի կա հայ ժողովուրդը, նրան անընդհատ հիշեցնելու են՝ «բա Ղարաբաղը, բա Արցախը»։ Քանի կա Հայաստանի Հանրապետությունը, Փաշինյանի գործողությունները վաղ թե ուշ իրավական գնահատականի են արժանանալու։ Չի կարող նման մասշտաբի հանցանք կատարվել, բայց պատասխանատվության ենթարկվող չլինի։
Նրա համար արցախյան շարժման, պարտադրված պատերազմում փառահեղ հաղթանակի ու հայկական Արցախի նսեմացումն իշխանության մնալու միակ ճանապարհն է, որովհետև եթե նա ղարաբաղյան շարժումն ավանտյուրա չորակի, չնսեմացնի դրա ձեռքբերումները, կստացվի, որ իր արածը հանցագործություն էր։ Շարժումը, ուրեմն, ավանտյուրա էր, Արցախը՝ թոկ ու բալաստ, որովհետև նրա աշխարհում իշխանությունից կարևոր ոչինչ գոյություն չունի («Կասեիք դավաճան»)։ Փաշինյանը կանգ չի առնելու, որովհետև ինքն իրեն այլընտրանք չի թողել. ցմահ իշխանություն կամ փախուստ»։