«Օրգանիզմս դեռ թույլ է տալիս հաղորդակցվելու մասին տվածս խոստումն իրականացնել»․ Նարեկ Սամսոնյան

Նարեկ Սամսոնյանի ուղերձը՝ «Արմավիր» ՔԿՀ-ից․ «Այսօր լրանում է հացադուլի մեջ գտնվելուս 11-րդ օրը և, փառք Աստծո, օրգանիզմս դեռ թույլ է տալիս ամեն օր հաղորդակցվելու մասին տվածս խոստումն իրականացնել։ Այսօր հնարավորինս կարճ կլինեմ, ընդամենը տեղեկատվություն կտամ ձեզ երեկվա իրավիճակի հետ կապված։
Երեկ առավոտյան կրծքավանդակիս շրջանում սեղմող ցավեր և շնչարգելություն ունեի, ինչն այդքան էլ լավ նախանշան չէր։ Քանի որ ՔԿՀ-ում շաբաթ և կիրակի օրերին 1100 հոգանոց անձնակազմին սպասարկում է ընդամենը 2-3 բուժակ (ուշադրությո՛ւն, բուժակ, ոչ թե բժիշկ), ստիպված էին ահազանգել շտապօգնություն։ Տեղում զննելով՝ շտապօգնության անձնակազմն ինձ հիվանդանոց տեղափոխելու անհրաժեշտություն տեսավ, քանի որ նախանշանները նախաինֆարկտային շրջանի էին։ Հիվանդանոցում համապատասխան ստուգումներից և տրոպոնինի կենսանմուշ վերցնելուց հետո նախաինֆարկտային վիճակը հերքվեց, և ինձ տեղափոխեցին ՔԿՀ՝ պատժախուց։ Այսքանը երեկվա հետ կապված։ Շնորհակալ եմ անհանգստանալու համար։
Երեկվա արձագանքներում ևս նկատելի էին հացադուլի հետ կապված տարբեր մոտեցումներ, բայց այսօր դրանց չեմ արձագանքի, այլ ուղղակի կխնդրեմ բոլոր հետաքրքրված մարդկանց կարդալ իմ լավ ընկեր, քաղաքագետ Վլադիմիր Մարտիրոսյանի գրառումը։ Վլադիմիր Մարտիրոսյանն ինձ լավ ճանաչելով (մագիստրոսական թեզիս պաշտպանության հանձնաժողովի նախագահն էր ԵՊՀ-ում) և փայլուն տիրապետելով իր մասնագիտությանը՝ շատ մատչելի և հասկանալի ձևով ներկայացրել է հացադուլ հայտարարելու վերաբերյալ բոլոր խնդրահարույց և թիրախային ասպեկտները։ Շնորհակալ եմ ընկերոջս նմանատիպ բացատրական և մասնագիտական արձանագրումների համար։ Ստորագրում եմ ամեն բառի տակ։
Լա՛վ մնացեք, և ազատությու՛ն բոլոր քաղբանտարկյալներին։
Վճռականությո՛ւն, անձնազոհությո՛ւն, հաղթանա՛կ»։