«Առողջապահական ապահովագրություն՝ խնդրահարույց բովանդակությամբ»․ Հակոբ Բադալյան

Քաղաքական մեկնաբան Հակոբ Բադալյանի թելեգրամյան գրառումը. «Մեկնարկել է 2026 թվականը, առաջին աշխատանքային օրն է, Հայաստանի քաղաքացիների մի հսկա մասի համար արդեն ուժի մեջ է մտել այսպես կոչված համընդհանուր առողջապահական ապահովագրության համակարգը: Մի կառավարող ուժ, որն ի վիճակի չէ անգամ մի կարգին միասնական տոմսային տրանսպորտային համակարգ ստեղծել ու ներդնել, ներդնում է ըստ էության պարտադիր առողջապահական ապահովագրություն, մեղմ ասած խնդրահարույց բովանդակությամբ և ինստիտուցիոնալությամբ:

Իսկ ի՞նչ է քննարկվում երկրում տարվա մեկնարկին: «Եկեղեցի բարենորոգելու» Փաշինյանի «սևեռումը»: Ինչո՞ւ եմ «սևեռումը» վերցնում չակերտների մեջ: Որովհետև գործնականում Նիկոլ Փաշինյանը միանգամայն մտածված էլ պլանավորել է իր հակաեկեղեցական արշավն ու գործողությունները, ու այն բավականին հմտորեն պահում է իրեն ձեռնտու «դինամիկայի» ռեժիմում:

Երբ մատնանշում եմ, որ նրան այս փուլում ավելի շատ պետք է պրոցեսը, քան իր հռչակած նպատակների իրականացումը, նկատի ունեմ նաև հենց այն, որ պրոցեսի շնորհիվ նա կարողանում է ձեռնածության ենթարկել հանրային ուշադրությունը, շեղել իրեն ոչ ձեռնտու հարցերից և տանել իրեն ձեռնտու ուղղությամբ:

Իսկ այստեղ պետք է նաև նկատել, որ քաղաքական ընդդիմությունն առնվազն այս հարցում չի կարողացել լինել էֆեկտիվ և չի կարողացել հանրությանը կենտրոնացնել մարդկանց մաշկին անմիջապես «կպած» հարցի՝ առողջապահական համընդհանուր ապահովագրության թեմայի ուղղությամբ, առավել ևս, որ իշխանության ապաշնորհությունը մեղմ ասած տալիս է դրա պարարտ հնարավորություն:

Բայց, գոնե ինձ համար զարմանալիորեն, քաղաքական ընդդիմության շրջանում այս թեման «չվայելեց» առանձնապես մեծ պահանջարկ և չարժանացավ էական ուշադրոության:

Գուցե հաշվարկն այն է, որ համակարգը «գործի դնելը» այնքան անհարմարություններ է առաջացնելու քաղաքացիների համար, առաջացնելու է այն աստիճանի դժգոհություններ, որ ավելի ռացիոնալ էր թվում չխանգարել այդ համակարգի ներդրմանն ու հետագայում պարզապես քաղել այդ ներդրման հեըևանքով քաղաքացիների դժգոհության պտուղները: Դե, դա իհարկե կարող է լինել ռացիոնալ, կրկնեմ՝ եթե հաշվի առնենք, թե ինչ «որակի» ռեֆորմատոր է ներկայիս կառավարող ուժը, հիշելով հենց նույն տոմսային համակարգի օրինակը:

Բայց, այդ դեպքում հասարակության շահը հետապնդող, միաժամանակ կուսակցական-քաղաքական շահերով չառաջնորդվող ուժերը և խմբերը պետք է առողջապահական համակարգի առնչությամբ լուրջ հարցադրումներ անեն նաև ընդդիմությանը, պատասխանատու դիրքորոշումներ կորզելով իշխանության գալու դեպքում ընդունված համակարգը չեղարկելու և առողջապահական իսկապես մարդակենտրոն ռեֆորմ իրականացնելու քաղաքական խոստում ու պատասխանատվություն»: