«Պոկելով ծաղիկը՝ զրկում եք նրան սերունդ տալու հնարավորությունից». բնապահպան

Բնապահպան Թամար Գալստյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է. «Սկսվել է գարնանային ամենասիրուն բույսերի ծաղկումը մեր հայրենիքում: Նրանք կծաղկեն ժայռերի խոռոչների միջից, քարերին հենված, ու լերկ տափաստանների մեջ՝ քամիներին տրված: Այդ բույսերի ամեն ծլարձակումն ու ծաղկումը բնության մեծ ջանքերի արդյունք է, որովհետև նրանց աճելավայրերը տարեցտարի կրճատվում են, վերածվում շինհրապարակների, այգիների, իսկ մնացածն էլ տրվում է ոչխարի հոտերին անսահմանափակ արածեցման:
Դաշտերից ու սարերից հավաքած փնջերի ամեն մի ծաղիկ գոյաբանական կռիվ է տվել պահպանվելու ու ծաղկելու համար: Հազարավոր սերունդներ են նրան նախորդել, հարմարվելով այդ հողին, ջրին ու կլիմային:
Բայց, ինչքան հեշտ է բույսը պոկելը, ընդամենը, մի կարճ ժամանակ՝ փունջ ունենալու համար: Ինչքան հեշտ է մոտենալ ծաղկին, որը քեզանից փախչել չի կարող ու պոկել նրան, զրկելով սերունդ տալու, այսինքն, մի նոր այդպիսի ծաղիկ տալու հնարավորությունից:
Չէ՞ որ, մեր բնության ամեն մի ծաղիկ ունի մեր հողին ապրելու նույնքան իրավունք, որքան մեզանից յուրաքանչյուրը:
Քանի կան այս բույսերը մեր շուրջը՝ մենք էլ կանք: Այն օրը, երբ կքաղվի, կտրորվի, կվերանա վերջին հիրիկը, շուշանն ու արքայածաղիկը, վարդակակաչն ու թրաշուշանը՝ մենք էլ կդադարենք գոյություն ունենալ:
Երկրագնդիկի վրա ամենը փոխկապակցված է:
Նկարում նրբագեղ հիրիկն է: Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում»: