«Պոպլավոկի» «վիշապը»

Երևանի Օղակաձև զբոսայգու այն հատվածում, որը ժողովրդի կողմից ավելի շատ հայտնի է «Պոպլավոկ» անվամբ, դեռ 1970 թվականին մի հետաքրքիր կոթող է տեղադրվել, սակայն քանի որ այն սխալ դիրքով էր տեղադրվել, երկար ժամանակ այգու այցելուների կողմից անհասկանալի է մնացել կամ սխալ է ընկալվել կոթողի բնույթը:
Իրականում այն իրենից ներկայացնում է միայն Հայկական լեռնաշխարհում հանդիպող վիշապ կոչվող կոթող, որը թվագրվում է մ․թ․ա․ 2 հազարամյակով։ Օղակաձև այգու այս վիշապը հայտնաբերվել էր դեռևս 100 տարի առաջ Գեղամա լեռներում, իսկ խորհրդային տարիներին այն լեռներից իջեցվում, տեղափոխվում է Երևան ու սխալ դիրքով տեղադրվում այգու լճակի մոտ։ Սովորաբար վիշապները ուղղահայաց դիրք են ունեցել, իսկ այգում այն հորիզոնական դիրքով են տեղադրել, ինչի արդյունքում կոթողի վրա եղած պատկերները մնացել էին ցեմենտի մեջ: Շատերն ավելի շատ այն ընկալում էին որպես նստարան, այլ ոչ թե հուշարձան: 2020 թվականի ամռանը Հնագիտության և ազգագրության ինստիտուտի արշավախմբի ջանքերով վիշապն ուղղվել է և ճիշտ դիրքով տեղադրվել այգու մեկ այլ հատվածում:
Խաչքարերի նման վիշապ քարակոթողները հանդիպում են միայն Հայկական լեռնաշխարհում։ Չնայած այս հուշարձանները ավելի քան մեկ դար է ինչ հայտնի են գիտությանը, սակայն բազմաթիվ գաղտնիքներ կան նրանց հետ կապված, որոնք դեռևս բացահայտված չեն:
Հայկական լեռնաշխարհի տարբեր հատվածներում հայտնաբերվել է մոտ 150 վիշապաքար: Մեգալիթյան այս կոթողները նվիրված են եղել բնության տարբեր երևույթների՝ ջրի, անձրևի, քամու, կարկուտի պաշտամունքին: Տեղադրվել են բարձր լեռներում, լճերի և գետերի ակունքներում։