«Եթե ունենայինք Թումանյանի ընկալումը, էս օրին չէինք լինի»․ Դավիթ Մշեցի

Գրող Դավիթ Մշեցին ֆեյսբուքյան իր էջում գրել է․ «Առանց որևէ մեկին նեղացնելու փորձի՝ ուզում եմ անկեղծ մի բան ասել՝ համընդհանուր կարծիքին շատ դեմ։
Թումանյանի ծնունդն էր, նշեցինք շուքով, Գրքի տոնով, հարյուրավոր միջոցառումներով, որն, ինչ խոսք, առաջին հայացքից շատ լավ է։ Ցավոք, Թումանյանին ու մյուս մեծերին մենք մեծ կտորով մոտենում ենք այնպես, ինչպես երևի էն տատիկների մի տեսակը, որ Նոր տարվա սեղանին իր օժիտի խրուստալին է մոտենում։ Հանում, ցուցադրում ու տեղն է դնում։
Իմիտացիա և իմիտացիա, ինչպես բոլոր ոլորտներում. թվալ, երևալ, բայց երբեք չլինել։
Մեկ դարից անցել է արդեն, ինչ չունենք Թումանյան։ Ինչո՞ւ չունենք. շատ պարզ, որովհետև որևէ բան գոյություն չունի, եթե նրա ընկալումը չկա։ Իսկ, որ ամենամեծ կտորով մենք մեր Ամենամեծի ընկալումը չունենք, էդ փաստ է, քանզի եթե ունենայինք՝ էս օրին չէինք լինի։
Ինչևէ, հուսանք՝ կգա մի օր, երբ ձևից բացի, նաև բովանդակության առումով գոնե հինգ տոկոսով կընկալենք ու իրապես կունենանք Թումանյանին։
Էսքան բան»։