«Դավիթը պետք է անհապաղ ազատ արձակվի». Լիդյա Մանթաշյան

«Սրբազան պայքար»-ի ակտիվիստ Լիդյա Մանթաշյանը ֆեյսբուքյան իր էջում գրում է․ «Երկար մտածում էի՝ արդյո՞ք պետք է գրել Դավիթ Մինասյանի մասին։
Այն, որ չափազանց անարդար է դպրոցականին կալանավորելը մեր երկրի գլխավոր հանցագործի սադրանքից հետո, դա ակնհայտ է։ Բոլորս էլ մեծ ցավով ենք հետևում իրադարձություններին։
Այն, որ փորձ է արվում այս գործը միայն բարոյական ու իրավական դաշտում դիտել՝ այն չքաղաքականացնելով, այ դա չեմ հասկանում։
Եթե մի գործ ուղիղ կապված է երկրի «առաջին դեմքի» հետ, դա արդեն քաղաքական է։ Ու ընդհանրապես, «չքաղաքական» ոչինչ չկա։
Ինչքան շուտ հասկանանք սա ու փորձենք դեմն առնել, այնքան ավելի մեծ «ապշեցուցիչ» հետապնդումներից կխուսափենք։
Դավիթի դեպքն ինչ-որ չափով հիշեցնում է Վարդգես Պետրոսյանի «Ապրած և չապրած տարիներ»-ի Լևոնի եղբոր՝ Վահրամի պատմությունը, որին ավարտական քննությունների ժամանակ աքսորեցին… ու դրանից հետո Վահրամի ծնողները թաքուն վառում էին Վահրամի գրքերն ու Վահրամի գրածները։ Վահրամն էլ էր դպրոցական։ 1937թ-ին էլ ահել-ջահել չէին հարցնում բռնադատելիս…
Ասածս այն է, որ քանի մենք փորձենք մեզ հեռու պահել «քաղաքականությունից», այս բռնատիրությունն ավելի է սաստկացնելու իր գործողություններն ու մտնի նույնիսկ ամենաապաքաղաքականի տուն։
___
Մի բան էլ. քանի որ եղել եմ «Աբովյան» ՔԿՀ-ում, մի փոքր ուրախացել էի, որ Դավիթին տեղափոխեցին Աբովյան և որ Արմավիր ՔԿՀ-ում չի մնալու, որովհետև, իմ կարծիքով, Աբովյանում պայմաններն ավելի բարենպաստ են և նաև տղան գոնե իր նման դպրոցականների հետ կլինի։ Հա բայց դա’ էլ իր տեղը չի։ Բարկանում եմ ինձ վրա, որ անմեղ պատանուն «լավ բանտ» տեղափոխելու համար ուրախանում եմ((
Դավիթը պետք է անհապաղ ազատ արձակվի։ Արդեն իսկ այդ պատանու կյանքի վրա մեծ հետք է մնացել ծաղկազարդյան միջադեպից, թող որ հետքերն ավելի չմեծանան»: